Średniowiecze

Królestwo Leónu zostało założone oficjalnie, w 913, kiedy władcy Asturii przenieśli swoją stolicę z Oviedo do Leónu. Prawie natychmiast León rozpoczął intensywną ekspansję w kierunku południowo-wschodnim, zabezpieczając świeżo zdobyte tereny licznymi zamkami. Hrabstwo Burgos, jedno z hrabstw ustanowionych na nowych ziemiach, rozpoczęło, za rządów Fernánda Gonzáleza, kampanię ekspansji oraz w końcu ogłosiło niepodległość. Hrabia obwołał się królem Kastylii i kontynuował swoje podboje kosztem Leonu zawierając sojusz z Kalifatem Kordoby (w średniowieczu sojusz z niewiernymi? nonono…). Ten stan rzeczy trwał, do 966, kiedy Sancho I władca Leonu udało się go powstrzymać. Bezustanna rywalizacja między obydwoma państwami spowodowała ich osłabienie, które mogło zostać łatwo wykorzystane przez innych. Sancho Wielki, król Nawarry (ok. 1000-1035) podbił Kastylię w latach dwudziestych XI wieku, a następnie Leon podczas krótkiej kampanii w roku 1034, zostawiając chwilowo Galicję niepodległą. To potężne królestwo rozpadło się jednak po jego śmierci, a jego syn Ferdynand przejął jedynie hrabstwo Kastylii. Dwa lata później, w 1037, odbił Leon i Galicję. Do 1065, rządził połączonymi królestwami Leonu-Kastylii jako Ferdynand I z Leonu. Bezpośrednio na południe od Leónu leżał niepojęcie bogaty, wyrafinowany i wszechmocny na kształt Bizancjum - Kalifat Kordoby. Wewnętrzne nieporozumienia i spory podzieliły go w XI wieku na słabe, niepodlegle królestwa - taify, tworząc sytuację, w której zubożali władcy chrześcijańscy mogli domagać się zapłat za przysługi oddawane osobnym frakcjom lub po prostu sami wymuszać opłaty za ochronę (nie wiedziałem, że tego typu praktyki były znane już w początkach średniowiecza). Pomimo, że wpływała na niego kultura Maurów z terenów wcześniejszego Kalifatu, Ferdynand I zdecydował się biorąc przykład z hrabstwa Barcelony i królestwa Aragonii bardzo się wzbogacić biciem złotych monet. Kiedy zmarł w 1065, ziemie zostały podzielone wśród trójki jego synów. Po bratobójczej walce, zwyczajnej dla feudalnych sukcesji, wygrał Garcia.

REKONKWISTA:
Zdobycie Toledo (6 maja 1085) przez Alfonso VI był punktem zwrotnym w rozwijaniu się Leónu-Kastylii oraz pierwszym kamieniem milowym w procesie Rekonkwisty. Chrześcijanie żyjący pod rządami muzułmanów na Al-Andalusie przenieśli się w kierunku północnym, aby zaludnić opustoszałe ziemie przygraniczne, przynosząc ze sobą pozostałości kultury wizygockiej i klasycznej oraz propagując nową ideologię Rekonkwisty jako krucjaty przeciwko Maurom. Alfonso został wciągnięty w lokalne konflikty polityczne Toledo oraz zmuszony do zmierzenia się z nieznanymi mu problemami, jak obstawianie garnizonów pomniejszych twierdz muzułmańskich, które przeszły w jego ręce wraz z miastem, czy mianowaniem biskupa. Rola króla chrześcijańskiego, teraz zarządzającego subtelnymi, miejskimi, muzułmańskimi poddanymi, została, więc gruntownie zrewidowana (ciekawe jak się czuł w tej roli).

Królestwo Leonu-Kastylii zostało ponownie rozdzielone, w 1195, kiedy miażdżąca porażka Alfonso VIII osłabiła autorytet Kastylii, jednak ziemie zostały ponownie zjednoczone w 1230 pod Ferdynandem III. Nabrzeżna prowincja Atlantycka oddzieliła się jako niepodległe Królestwo Portugalii. Pomimo, że królowie Kastylii dalej uznawali tytuł króla Leonu jako swój tytuł nadrzędny i używali lwa w swoich sztandarach, historia Leonu po 1230 jest historią królestwa Kastylii. Po zjednoczeniu Kastylii-Leonu z Aragonią w królestwo Hiszpanii w XVI wieku, tytuł króla Leonu zniknął bezpowrotnie.

PS. obrazek przedstawia herb Królestwa Leonu.